Przeznaczenie pokoju. Pokój docelowo ma pełnić rolę biblioteki, w której zgromadzone są głównie ksiązki dotyczące podróży i geografii Polski, ale też stare książki sprzed II wojny światowej, o różnej tematyce. Główne meble spełniają rolę szaf bibliotecznych i są w stylu bretońskim. W pokoju jest jeden nowy mebel - wersalka, przede wszystkim dla wygody użytkowania pokoju. Pozwala ona na wygodnie zagłębienie się w litereaturę, jak też może służyć jako doraźne miejsce do spania.

21 września 2013. Mieszkanie po państwu Grzywnowiczach stało się częściowo moje. Młoda współwłaścicielka odsprzedała mi swój udział w mieszkaniu, które przeszło już częściową przebudowę. Niestety, stare, ale jeszcze dobre drewniane okna zostały wymienione na plastikowe. Drewniana podłoga schowana została pod panelami, piec kuchenny został zastąpiony czymś nie wiadomo czym. Na ścianach pojawiły się kafelki i sufit został częściowo obniżony. Ogólnie - stare zostało zastąpione nowym, niekoniecznie lepszym.

Za drzwiami widoczne jest wnętrze drugiego pokoju. Na podłodze leżą fragmenty urywającego się stropu z powodu dziur w pokryciu dachu. Dziury są nie do zalepienia. Na dachu jest warstwa papy grubości około 6 cm, mocno popękana. Miejscami przypomina Wielki Rów Afrykański, z tą jednak różnicą, że woda nie pozostaje w zagłębieniach, a wlewa się do środka pokoju. Pod wpływem słońca warstwy papy i lepiku tak się rozszerzają i kurczą, że jakiekolwiek dodatkowe uszczelnienie błyskawicznie się rozsypuje i woda dalej się leje do środka niszcząć więźbę dachową, strop i podłogę.

Maj 2019. Zimą pokój ten wykorzystywałem do przechowywania roślin w doniczkach, które są wrażliwe na mróz i nie mogły spędzać zimy na zewnątrz.

Lipiec 2019. Pokój przez jakiś czas pełnił dwie funkcje - magazynu na kafle do pieca kuchenno-łazienkowego i przytulisko dla młodych kotów.

W rogu pokoju stoi coś, co prawdopodobnie miało być piecem kuchennym. Jednak jego konstrukcja wewnętrzna była zupełnie przedziwna, sprzeczna z logiką. Nawet drzwiczki były od pieca pokojowego, nie kuchennego. Piec jest do rozebrania, a w jego miejscu stanie wysoki, ozdobny, zabytkowy piec. Kafelki wokół pieca zostały zupełnie nielogicznie dobrane, bez wzięcia pod uwagę praktycznej strony. Z garów czy patelni stojących na płycie pryska tłuszcz i potrawy, a pobrudzone, porowate kafelki, do tego o głębokiej fakturze, są raczej nie do umycia.

Kotom plastikowe okna i parapety z płyty wiórowej najwyraźniej nie przeszkadzały. Ważne, że było słońce. Jednak za jakiś czas przywrócona zostanie dawna forma oknom. Plastikowe okna i parapety zostaną zastąpione szlachetnym, drewnianym materiałem.

Przez długi okres w kilku miejscach przeciekał dach. Stało się to widoczne na obniżonym suficie. Jakoś nie żal mi było tych płyt gipsowo-kartonowych, bo i tak planowałem się ich pozbyć. Bardziej cierpiałem widząc, jak niszczeją wartstwy ocieplające na stropie. Łatanie dachu i tak nic nie dawało. Była chwila poprawy, a po jakimś czasie znów ciekło. Podczas remontu dachu okazało się,  co przykrywało ten dach - była to miejscami 6-centymetrowej grubości warstwa pap i lepiku. Przez ponad 100 lat tylko były dokładane kolejne warstwy papy i lepiku. Miejscami były bardzo głęboko spękane i zalepienie tych dziur było kompletnie nieskuteczne. Woda zawsze znalazła dla siebie jakieś szczeliny.

Pod koniec kwietnia 2019 rozpoczął się remont dachu na budynku. Pokój stał się na czas remontu składowiskiem różnych gratów.

W maju 2020, w czasie remontowego zamieszania, zacząłem usuwać panele podłogowe, które położył poprzedni właściciel. Odsłoniłem starą, drewnianą podłogę. W kilku miejscach deski były zniszczone i w ich miejscu był cement albo płyta wiórowa. Przez czasy powojenne pomieszczenie spełniało rolę kuchni. Ostatni właściciel rozebrał stary piec kuchenny i postawił nowy, o dość przedziwnej konstrukcji, zupełnie niepraktyczny.

Tymczasowo zostały położone blachy przed spodziewanym deszczem w nocy. Niestety, blachy zostały tak położone, że strumienie wody wlewały się szerokim strumieniem przez dziury po śrubach mocujących blachę. Po deszczu klosz lampy wiszącej w pokoju był cały wypełniony wodą.

26 lipca 2020. Sceneria w pokoju zaczęła się zmieniać. Pokój zaczął zmieniać przeznaczenie i stawał się powoli biblioteką. Niektóre meble zostały stąd usunięte, a w ich miejsce pojawiło się dwustronne biurko, renesansowa szafa, barokowa szafka. Na ścianie po lewej stronie widoczny jest ślad po zalaniu ścianuy dwa lata wcześniej. Mieszkanie było już opuszczone przez poprzednich właścicieli, ale za ścianą nie był zabezpieczony przed mrozem bojler. No i pewnego zimowego wieczoru usłyszałem lejącą się wodę potężnym strumieniem. Słychać było też, że w piwnicy jest już gruba warstwa wody. Sytuację uratowali strażacy, którzy poproszeni o pomoc przyjechali i zamknęli zewnętrzny zawór wody, ukryty pod ziemią. Główny zawór w piwnicy nie był zakręcony, ale bez właścicieli nie można było tam się dostać.

13 czerwca 2021. Odnowiony żyrandol z brązu znalazł swoje miejsce w bibliotece.

---

27 sierpnia 2025. W pokoju nastąpiło przemeblowanie. Podstawowy zestaw mebli jest już prawie w komplecie. Wyniesione zostały te meble, które przeznaczone były do innych pomieszczeń. Pokój nieco zyskał na przytulności po rozłożeniu dywanu. Dominującym stylem w pokoju jest styl bretoński, z ażurowymi meblami z pierwszej połowy XIX wieku. Najbardziej w oczy rzucają się dwie biblioteki z przesuwanymi drzwiami.

1 września 2025. W pokoju większość mebli została ustawiona na swoich docelowych miejscach. Przywieziona została do kompletu szafa bretońska, która po włożeniu półek przjmie rolę kolejnego mebla na książki.