Pokój na piętrze, południowo-zachodni

Data modyfikacji: 1 października 2022

W końcu pokój doczekał się mojej uwagi. W czerwcu 2022 roku zająłem się tym pokojem. Przez lata pokój pełnił rolę graciarni. Były tam stare meble, składowisko książek, żyrandoli i różnych rupieci w skrzynkach. Jedynie drzwi zostały odnowione lata wcześniej.



Przed rozpoczęciem prac stan pokoju był następujący:
  1. Dookoła pokoju pod sufitem namalowane były przy pomocy szablonu militarne sceny dla dzieci. Stan tych malunków oceniam na 3+. Przez wiele lat były ukryte pod tapetą, położoną jeszcze przed wojną. Pod tapetą byłą warstwa starych, niemiecich gazet.
  2. Ściany są otynkowane tynkiem wapiennym, dość słabym i miejscami popękanym. Na belkach drewnianych pod tynkiem maty z trzciny, przybite gwoździami papiakami. Kawałki trzciny połaczone drutem żelaznym.
  3. Pośrodku pokoju komin, współcześnie otynkowany. Na parterze do tego komina podłączony jest piec kuchenno-łazienkowy. Piętro wyżej komin ten łączy się z drugim kominem (rozkraczony komin) i na dach wyprowadzone są jako jeden komin.
  4. Okno jest w kiepskim stanie. Dolne części skrzydeł okiennych zupełnie zniszczone przez wodę.
  5. Podłoga bardzo stara. Ładne deski poprzybijane dużymi, kowalskimi gwoździami. Podłoga jest nie młodsza niż początek XIX wieku. W okolicach pieca część podłogi była zmieniana. Być może piec pierwotnie był w innym miejscu.
  6. Kawał deski w podłodze koło okna wyrąbany przez poprzedniego właściciela, który przeciągnął rurę kanalizacyjną z łazienki, ale w jakim celu - tego nie wiem.
  7. Na ścianach resztki bardzo starej, przedwojennej instalacji elektrycznej.
  8. Piec w marnym stanie. Kafle białe, prawdopodobnie z wytwórni w Velten (trzeba to sprawdzić po rozebraniu pieca), brak drzwiczek, a miejsce po nich zamurowane. Większość kafli popękana.
  9. Przez okno jest widok na płaski dach nowszej części dworu, pokryty papą.

Plan zagospodarowania pokoju:
  1. Malunki na ścianach nie będą na razie odnawiane. Nie chcę ich zniszczyć nieprawidłowo wykonaną renowacją. Lepiej niech na razie pozostaną w tym stanie, w jakim są. Chcę jedynie oddzielić je od reszty ściany drewnianymi listwami, frezowanymi i pomalowanymi lakierobejcą w ciemnym kolorze. Listwy zasłonią miejsca styku malunków z białą ścianą.
  2. W podłodze uzupełnię ubytki koło okna starymi deskami, które były na holu. Desek nie będę szlifował, jedynie pociągnę je pokostem. Wystające miejscami główki dawnych, kowalskich gwoździ, dodają tylko uroku podłodze.
  3. Brakujące fragmenty listw przypodłogowych spróbuję uzupełnić dopasowanymi kawałkami ze starego drewna. Do odnowienia zastosuję tylko pokost.
  4. Spróbuję odtworzyć brakujące fragmenty skrzydeł okiennych i pomaluję je lakierobejcą w kolorze ciemnego dębu.
  5. Rama okienna i parapet będą oczyszczone ze starej farby, ubytki zostaną pouzupełniane i całość pomalowana lakierobejcą taką jak skrzydła okienne.
  6. Przewody do gniazdek elektrycznych zostaną poprowadzone pod tynkiem, wzdłuż listew przypodłogowych. Nie chcę niszczyć malunków prowadząc przewody górą.
  7. Przewody do oświetlenia zostaną schowane w białych listwach na powierzchni tynku pod sufitem i na drewnianych belkach stropowych.
  8. Ubytki w ścianach zostaną uzupełnione zaprawą tynkarską, ewentualnie z niewielkim dodatkiem kleju do klejenia płytek (lepsza przyczepność).
  9. Oświetlenie stałe - mosiężny żyrandol i kinkiet na kominie od strony okna. Wyłącznik światła wewnątrz pokoju, przy drzwiach.
  10. Sufit będzie pomalowany białą farbą o matowej powierzchni.
  11. Piec jest do rozebrania. Prawdopodobnie nowy piec postawię z błękitnych kafli z wytwórni Ernsta Teicherta z Miśni. Kafle te przywiozłem z Kudowy Zdroju i z Katowic. Trzeba zrobić w kaflach remanent i sprawdzić, co da się z nich zbudować.
  12. Umeblowanie głównie w stylu eklektycznym, pochodzące przede wszystkim z polskich terenów. Łóżko będzie dość szerokie, dla dwóch osób. Przy oknie XIX-wieczne biurko z nadstawką. Na ścianie wiszący zegar w eklektycznym stylu.
  13. Pokój będzie spełniał rolę rodzinnego archiwum i sypialni.

Stan pokoju na dzień 17 czerwca 2022









W oknie brakuje dwóch szyb. Skrzydło po lewej stronie wymaga zrobienia nowej listwy na dole. Stara listwa w narożniku została już całkowicie zniszczona przez wodę.






 
18 czerwca 2022 zdecydowałem się na wniesienie prostokątnego stołu na piętro. Samodzielne taszczenie tego stołu nie było łatwym zadaniem. Przy okazji odkryłem, że pod blatem jest wyciąty w drewnie napis "1916". Z dużym prowdopodobieństwem można przyjąć, że jest to data powstania stołu. Stół ten powędrował w pobliże okna i będzie już tam stał w towarzystwie czterech, prawdopodobnie XIX-wiecznych, wiejskich krzeseł.




 
Przez lata zerkałem na biały piec stojący w pokoju. Był pozbawiony drzwiczek, a palenisko było zamurowane i pomalowane na biało. Przy okazji przystosowywania pokoiku do użytkowania zabrałem się za sprawdzenie stanu pieca. Jest on przeznaczony do rozebrania i postawienia w tym piecu innego. Obawiałem się, że piec jest zamurowany przy użyciu zaprawy murarskiej, ale okazało się, że została użyta glina, tylko pomalowana na biało. Usunięcie cegieł poszło w miarę szybko. Wnętrze pieca było dość mocno wypalone, ale możliwe do naprawy. Ze środka wybrałem jeszcze pozostający w nim stary popiół. Przy okazji znalazłem zagrebane w popiole trzy stare pudełka zapałek, ale niestety, musiały być wcześniej zamoknięte, bo masa zapalająca była zniszczona. W piecu pozostały jeszcze śruby mocujące drzwiczki. Udało mi się dopasować drzwiczki, które miałem w swoich zapasach. Musiałem jednak zrobić w dolnej części obudowy drzwiczek dodatkowe otwory, aby móc przykręcić je do pieca. Wnętrze paleniska wymagało naprawy. Cegły były dość mocno wypalone. To co w środku było luźne i dało się powykruszać usunąłem i wkleiłem do środka płytki szamotowe. Kawałkami szamotu i gliną powypełniałem puste przestrzenie w okolicy drzwiczek. Powypełniałem też gliną szczeliny międy kaflami i pękniecia kafli. Gdy już wszystko było zrobione rozpaliłem w palenisku trochę papierów. Ciąg był w miarę dobry.







Piec można było pozostawić na kilka dni z otwartymi drzwiczkami do wyschnięcia gliny. Przy tych naprawach nie było to aż tak konieczne. Ważne było jedynie, aby zbyt mocno nie rozgrzewać, aby odparowująca zbyt gwałtownie woda nie poniszczyła schnących glinianych spoin i kafli. Następnego dnia wieczór nie był zbyt ciepły i rozpaliłem w piecu. Była okazja posiedzieć przy palącym sie drewnie. Górna część pieca stosunkowo szybko się nagrzewała, co oznacza, że nia ma tam zbyt grubej warstwy akumulującej ciepło. Przyjdzie jednak pora na wymianę tego pieca. Może uda mi się wygrzebać komplet błękitych kafli z wytwórni Ernsta Teicherta z Miśni, a do tego jeszcze ozdobny kafel z kwiatami. Palące się w piecu drewno zupełnie zmienia nastrój w pokoju i czyni go bardzo przytulnym.


Na początku sierpnia zacząłem też zakładać nową instalację elektryczną w pokoju. Przy okazji spotkały mnie kolejne niespodzianki. Południowa ściana pokoju okazała się ścianą nie z cegły, a z dwóch warstw cienkich, otynkowanych deseczek, w środku pusta. Robienie w takiej ścianie otworów na osadzenie puszek pod gniazdka okazało się kolejnym wyzwaniem. Przy okazji pousuwałem ze ścian resztki gazet, które były podkładem pod tapety.



Do wyposażenia pokoju poszukiwałem różnych drobiazgów. Między innymi na ogłoszeniach OLX znalazłem w Bartoszycach kinkiet na trzy żarówki, po który pojechałem 11 sierpnia 2022. Kinkiet przeznaczony jest do umieszczenia na kominie, od strony okna.


Czarna koteczka znalazła sobie zabawę. Wychodziła na dach przez brakującą szybę w oknie i biegła do okna w drugim pokoju, w którym siedziałem przy stole. Stawała przy oknie i prosiła o wpuszczenie. Przez chwilkę siedziała u mnie na kolanach, po czym zeskakiwała i biegła z powrotem na dach przez drugi pokój i ponownie prosiła o otwarcie okna i wpuszczenie. Sytuacja powtarzała się kilkukrotnie. Było to tresowanie opiekuna.



Podczas wizyty 11 sierpnia 2022 w Kopalni Skarbów w Grajwie wygrzebałem stary kinkiet, który wiele lat temu został przerobiony na elektryczny. Cztery dni później zabrałem się za renowację kinkietu i przywrócenie mu pierwotnej formy kinkietu na świeczki. Z kawałka kolorowego złomu wyszedł praktyczny i piękny przedmiot, który będzie tworzył przyjemny nastrój w pokoju wraz z nagrzanym piecem.




Łóżko w pokoju miało już swoje ustalone miejsce przy kominie przechodzącym przez środek pokoju. Projektując nową instalację elektryczną od razu przewidziałem oświetlenie przy łóżku, zamontowane na stałe, włączane wyłacznikiem na ścianie. Spośród różnych kinkietów wybrałem drewniany kinkiet wypatrzony w Kopalni Skarbów w Grajwie.





Odnawianie ścian rozpocząłem w połowie sierpnia 2022. Wcześniej położyłem instalację elektryczną. Przewody zasilające gniazda położone zostały przy listwie przypodłogowej i połączone w łańcuszek. Musiałem tak zrobić, aby nie niszczyć przy okazji malowideł na ścianie.Ubytki zostały zatynkowane, a pęknięcia starego tynku rozdrapane i wypełnione mieszaniną zaprawy tynkarskiej i kleju do płytek. Taka mieszanina wolniej schnie i spoiny lepiej się trzymają tynku. Na razie pomalowana została część ścian poniżej dawnych malunków pod sufitem.






Gorące sierpniowe noce 2022 roku pozwalały korzystać z pokoju nawet przy braku szyby w oknie.


Przy wszelkich pracach towarzyszyły mi koty. Przy okazji można zobaczyć, w jakim stanie jest okno. Brak szyby w lewej, dolnej części okna doceniały koty, które miały pełną swobodę w wychodzeniu na dach, gdzie lubiły spędzać czas wylegując się.



Komin, który jest przy drzwiach, częściowo stracił tynk. Przynajmniej na razie postanowiłem zostawić go bez uzupełniania tynku, a jedynie po brzegach wzmocniłem zaprawą tynkarską wymieszaną z klejem do płytek, aby zabezpieczyć przed dalszym wykruszaniem się. Świecznik zawieszony na tym kominie bardzo ładnie współgra i tworzy ciekawy nastrój wieczorową porą. Konieczne jest jeszcze poprawienie spoin między cegłami.





W czwartek, 8 września 2012, kupiłem w Dywitach lustro z fazowanym szkłem i dębową ramką. Szukałem jakiegoś lustra właśnie do tego pokoju i w to miejsce, obok szafy. Lustro zostało przywiezione z Belgii, wyprodukowane przewdopodobnie w 1925 roku. Następnego dnia postanowiłem powiesić to lustro. Niby banalna sprawa, ale w Dębianach nie wszystko co banalne takim się okazuje. Ściana pokryta jest grubym, wapiennym słabym tynkiem, położonym na słomianym podkładzie i deskach. Musiałem jakoś z hakiem dokopać się do drewna, bo na samym tylko nie było szans na powieszenie ciężkiego lustra. Dwa haki musiały być odpowiednio długie i mocne, wkręcone w drewno. Trzeba było to drewno trochę nawiercić, ale nie miałem odpowiednio długiego wiertła. W efekcie końcowym ukręciłem hak i musiałem zacząć mocowanie na nowo w innym miejscu. Ostatecznie w ścianie znalazły się wkręty, a pod nini haki zrobione z metalowych zawleczkek i duże podkładki. Dużych gwoździ też nie mogłem wbijać, bo przy wstrząsach drewnianej pod spodem ściany tynk by mi poodpadał. O liczbie i rodzaju wypowiadanych przy tej pracy brzydkich słów już nie będę pisał. Były one wyrazem mojej bezsilności przy tak pozornie prostym zadaniu.


We wtorek, 6 września 2022 zająłem się naprawą lewego skrzydła okna. Narożnik skrzydła był już całkowicie zniszczony. Początkowo chciałem zmienić tylko dolny element ramy, ale w końcu zdecydowałem się na wymianę dolnej listwy, bocznej i szprosa. Po zmontowaniu pomalowałem elementy skrzydła i oszkliłem. Wieczorem skrzydło zamontowałem w oknie. Przez pokój przestały już hulać przeciągi. W chłodne dni można już napalić w pokoju. Przy oknie jest jeszcze trochę roboty - wyczyszczenie i pomalowanie pozostałeych elementów okna, uszczelnienie brązowym silikonem szyb i odnowienie parapetu.



Na odnawianie pozostałych ścian w pokoju zabrałem się w trzeciej dekadzie września. W tynku było bardzo dużo pęknięć i ubytków. Trzeba było wszystko po kolei uzupełniać masą szpachlową, którą zrobiłem z mieszaniny zaprawy tynkowej i kleju do płytek. Pęknięcia i ubytki wcześniej pomalowałem akrylowym preparatem używanym jako podkład pod tynkowanie. Preparat ten bardzo dobrze utwardził słaby, wapienno-piaskowy tynk. Preparat ten też zwiększył przyczepność tynku do powierzchni drewnianych w miejscach, gdzie ukryłem przewody elektryczne pod tynkiem.






Malowanie tej części pokoju zajęło może pół godziny. Samo przygotowanie do malowania zajęło jednak wielokrotnie więcej czasu. Wygląd pokoju od razu się zmienił. W końcu można było poustawiać meble na swoich miejscach.


Do pokoju została wniesiona także z holu na piętrze komoda, w której zamieszkała Fryga ze swoimi rudymi dzieciątkami, które urodziły się 8 września 2022.



 
W ostatnich dniach września do pokoju trafiła odnawiana szafa wnękowa, która spełnia rolę biblioteczki na dokumenty i zdjęcia.

Początek października mijał na tworzeniu nowego karnisza do pokoju i na niańczeniu rudych maluszków.



Maluchy dostały 8 października 2022 po raz pierwszy inne jedzenie, niż mleko matki. Były to porcje rosołowe zmielone w maszynce do mielenia mięsa. Wszystkie maluchy od razu rzuciły się na ten nowy pokarm i jadły, aż uszy się trzęsły. Ale w tym momencie zaczęły się inne problemy. Matka kociaków nie była już w stanie zadbać o ich higienę i w pokoju pojawił się smrodek, a w szufladzie musiałem zacząć często wymieniać kocyki. Ale w krótkim czasie kociaki nauczyły się korzystać z kuwety z piaskiem.


Do karnisza miałem już wybrane zasłony, które przymierzyłem po raz pierwszy 8 października 2022. Lambrekin wymagał drobnej przeróbki, z którą dość szybko sobie poradziłem. Wszelkie prace w pokoju trzeba było robić bardzo ostrożnie ze względu na maluchy, które ciągle plątały się pod nogami. Skończyły już miesiąc swojego życia na tym świecie.






15 października 2022 pokój wzbogacił się o dość oryginalny obraz wykonany węglem na sklejce. Powstał w okresie międzywojennym w okolicach Morąga. Obraz zawisł nad biurkiem



Październikowe słoty nie sprzyjają wychodzeniu na zewnątrz.


Umeblowanie i wyposażenie pokoju:

1. Szafa eklektyczna
2. Bieliźniarka eklektyczna
3. Komoda eklektyczna
4. Biblioteka eklektyczna
5. Szafa wnękowa
6. Kufer dębowy
7. Szafka neogotycka
8. Lustro dębowe
9. Stół intarsjowany
10. Stolik dębowy
11. Krzesła wiejskie
12. Krzesło eklektyczne
13. Fotel rzeźbiony
14. Biurko z nadstawką
15. Karnisz eklektyczny
16. Piec kaflowy biały
17. Zegar wiszący wagowy
18. Żyrandol mosiężny z ptakami
19. Kinkiet mosiężny na 3 żarówki
20. Kinkiet drewniany rzeźbiony
21. Kinkiet mosiężny na świeczki
22. Rysunek węglem "Zatoka"