Szkocja
2016
Notatki z podróży do Szkocji, 27-30
sierpnia 2016
![Back](back.gif)
|
Ostatnie zmiany: 30 sierpnia 2016
|
Podróż
do Szkocji
Mimo że jestem dość odporny na różne trudy podróży, to lot samolotem z
Modlina do Glasgow nie był niczym przyjemnym. Już sama ciasnota w
samolotach tanich linii lotniczych znacznie zmniejsza przyjemność
pobytu wysoko nad ziemią. Samolot wyleciał też z lotniska w Modlinie
chyba z godzinnym opóźnieniem. Po prostu sobie grzecznie stał na płycie
lotniska i czekał, nie nadwyrężając natrętnością kontrolerów lotu,
którzy mieli sporo czasu na kawę i temu podobne obowiązki. Do tego
doszło towarzystwo, które miałem z tyłu. Była to mamuśka z Polski z
dwójką dziewczynek w wieku 5-6 lat. Tak rozwydrzonych dzieciaków od
dawna nie widziałem. Niemal całą podróż dzici darły się na cały głos,
kłóciły między sobą, tłukły, wyrywały sobie zabawki, kopały fotele i
wyrabiały jeszcze nie wiem co, bo nie odwracałem się. Starałem się
zachować stoicki spokój i jakoś dotrwać do końca podróży. Do
dziewczynek dołączała z wrzaskami też ich matka, która próbowała je
przekrzyczeć i przywołać od czasu do czasu do porządku, ale ze skutkiem
zerowym, za to wszystkim w bliższej i dalszej okolicy podnosił się
poziom stresu. Jakoś na szczęście inni pasażerowie zachowali na tyle
silne nerwy, że nikt nie wyskoczył z samolotu, nie podciął sobie żył w
toalecie ani też nie zadławił się częściami odgryzanymi ze smartfonów.
Nie słyszałem też, aby aby pilot jakiegoś innego samolotu
przelatującego w pobliżu popełnił zbiorowe samobójstwo na sobie i
pasażerach. Gdy już wychodziłem w Glasgow z samolotu, to miałem
niezwykle wątpliwą przyjemność spojrzenia na sprawców tego zbiorowego
stresu lotniczego. Mamuśka i córki były zdecydowanie dobrze odżywione i
miały spory zapas kalorii do przerobienia na fonię. W ostatnich
chwilach lotu aktywne fonetycznie dziewczątka usnęły i mamuśka miała
trudności z ich dobudzeniem. Ale za to reszta pasażerów z niezwykłą
siłą przeżywała ten chwilowy brak 130 decybeli na pokładzie.
|