Brzoza Maksymowicza
Betula maximowicziana Regel 1868, Betula candelae Koidz., Betula maximowiczii Regel 1865


Data modyfikacji: 7 września 2016


 
Występowanie. Brzoza Maksymowicza występuje na japońskich wyspach Hokkaido i Honsiu oraz na południowych Wyspach Kurylskich. Betula maximowiczii Rupr. jest innym gatunkiem - jest to brzoza dahurska. Drzewo jest rzadko spotykane w Polsce, tylko w kolekcjach dendrologicznych. Duże drzewo można zobaczyć w ogrodzie botanicznym w Glasgow.

Opis. Drzewa w swojej ojczyźnie mogą osiągać 20-30 m wysokości. Uprawiana w Polsce osiąga 5-10 m. Charakteryzuje się szerokostożkowatą, przejrzystą koroną. Korowina na pniach jest pomarańczowo- szara i łuszczy się drobnymi strzępkami. Liście są bardzo ładne i duże, do 18 cm długości, szerokosercowate, pokryte gęsto drobnymi włoskami. W dotyku przypominają aksamit. Jesienią przybierają efektowną, złocistożółtą barwę, przechodzącą w czerwień.

Uprawa. Brzoza ta jest mało wymagająca w stosunku do gleby, mrozoodporna. Powinna być sadzona w pełnym słońcu.


Dębiany. Sadzonkę zamówiłem poprzez aukcje internetowe Allegro (pysia2004) 11 listopada 2007. Przesyłka dotarła 19 listopada. Na stałe miejsce brzozę posadziłem 28 czerwca 2008. Rośnie przy północno-zachodnim narożniku dworu.